Хуш, шагыйрь!
Бүген инешчеләр, әдәбияткә якын булганнар искиткеч киң күңелле, талантлы якташыбыз, шагыйрь, язучы Әдис Зиннәтуллин белән хушлаша.
Илеш районында туып, Краснокама районында яшәгән, буй җиткән Әдис минлегали улы Нефтекама шәһәрендә эшли, без барыбыз да аны актив, гадел, шигьри җанлы кеше буларак беләбез.
Әле кайчан гына Әдис абыйның 80 яшен үткәргән идек, бу тынгысыз, җиңел сөякле, йөгереп кенә йөргән кеше мәңге картаймас кебек иде! Кызганычка Үлем аяусыз...
Тыны йокла, Әдис абый! Онытмабыз.
Сегодня мы прощаемся с замечательным человеком - талантливым поэтом Адисом Зиннатуллиным. После продолжительной болезни он покинул нас.
Два года назад мы отмечали его 80-летие, казалось, он доживет до 100 лет. Был легким на подьем, быстрым, веселым и очень порядочным, культурным, тактичным.
Очень много писал, везде успевал. Мы потеряли большого друга, активиста татарского Центра, одного из самых мудрых "инешевцев".
Спи спокойно, Адис абый!
Будем помнить.
Давайте вспомним Адис абыйны его стихотворением.
Э Ш Ч Е
(Автозаводка)
Цехлар буйлап таралыштык,
Һәркем үзе эшендә.
Бер максатка ирешергә,
Хезмәт итәбез көндә.
Авыр диләр замананы,
Кайчан соң җиңел иде.
Без бүрәнә күтәргәндә,
Гел юан башы тиде.
Таш кискәндә иң катысы,
Калды безнең өлешкә.
Сөял тошкән кулларыбыз,
Җайлашкан авыр
эшкә.
Базардан каушап калмадык,
Чыктык ил киңлегенә.
Автобусларга сокланам,
Чәчкәгә тиңлегенә.
Күңелләр әле катмаган,
Без матурлык күрәбез.
Хезмәт сөйгән эшче кеше —
Иң мактаулы түрәбез.
АВТОЗАВОДУ
Мы взяли бодрым
штурмом проходные
И по цехам рабочим разошлись.
Все вместе цели служим мы единой —
Чтоб рос завод и вширь, и ввысь!
Сегодня, говорят, живется трудно,
Но разве было нам когда легко?
Всегда без слов мы поднимали грубых
С тяжелого конца бревно.
Нам в этой жизни не досталось легкой доли,
Да мы и не просили о такой.
Зато свои рабочие мозоли
Мы никогда не прячем за спиной.
Нас рынком, конкуренцией пугают.
Но вышли на просторы страны
Автобусы. Сегодня восхищают
Они и нас — красивы и сильны.
В труде не зачерствели руки,
И трогает нам сердце красота.
А в жизни так: рабочим людям — лучшим! —
Любая покорится высота.
Бүген инешчеләр, әдәбияткә якын булганнар искиткеч киң күңелле, талантлы якташыбыз, шагыйрь, язучы Әдис Зиннәтуллин белән хушлаша.
Илеш районында туып, Краснокама районында яшәгән, буй җиткән Әдис минлегали улы Нефтекама шәһәрендә эшли, без барыбыз да аны актив, гадел, шигьри җанлы кеше буларак беләбез.
Әле кайчан гына Әдис абыйның 80 яшен үткәргән идек, бу тынгысыз, җиңел сөякле, йөгереп кенә йөргән кеше мәңге картаймас кебек иде! Кызганычка Үлем аяусыз...
Тыны йокла, Әдис абый! Онытмабыз.
Сегодня мы прощаемся с замечательным человеком - талантливым поэтом Адисом Зиннатуллиным. После продолжительной болезни он покинул нас.
Два года назад мы отмечали его 80-летие, казалось, он доживет до 100 лет. Был легким на подьем, быстрым, веселым и очень порядочным, культурным, тактичным.
Очень много писал, везде успевал. Мы потеряли большого друга, активиста татарского Центра, одного из самых мудрых "инешевцев".
Спи спокойно, Адис абый!
Будем помнить.
Давайте вспомним Адис абыйны его стихотворением.
Э Ш Ч Е
(Автозаводка)
Цехлар буйлап таралыштык,
Һәркем үзе эшендә.
Бер максатка ирешергә,
Хезмәт итәбез көндә.
Авыр диләр замананы,
Кайчан соң җиңел иде.
Без бүрәнә күтәргәндә,
Гел юан башы тиде.
Таш кискәндә иң катысы,
Калды безнең өлешкә.
Сөял тошкән кулларыбыз,
Җайлашкан авыр
эшкә.
Базардан каушап калмадык,
Чыктык ил киңлегенә.
Автобусларга сокланам,
Чәчкәгә тиңлегенә.
Күңелләр әле катмаган,
Без матурлык күрәбез.
Хезмәт сөйгән эшче кеше —
Иң мактаулы түрәбез.
АВТОЗАВОДУ
Мы взяли бодрым
штурмом проходные
И по цехам рабочим разошлись.
Все вместе цели служим мы единой —
Чтоб рос завод и вширь, и ввысь!
Сегодня, говорят, живется трудно,
Но разве было нам когда легко?
Всегда без слов мы поднимали грубых
С тяжелого конца бревно.
Нам в этой жизни не досталось легкой доли,
Да мы и не просили о такой.
Зато свои рабочие мозоли
Мы никогда не прячем за спиной.
Нас рынком, конкуренцией пугают.
Но вышли на просторы страны
Автобусы. Сегодня восхищают
Они и нас — красивы и сильны.
В труде не зачерствели руки,
И трогает нам сердце красота.
А в жизни так: рабочим людям — лучшим! —
Любая покорится высота.
317